Het is hier stil geweest de laatste dagen. Wreed stil zelfs. Over het hoe en waarom van de grote windstilte van de laatste dagen vertel ik u nu graag meer.
Ik ben bezig geweest. Met vanalles zelfs. Terrasjes doen, Gezelschapsspelletjes spelen, afspraken maken met vriendinnen om af te spreken, Ignace Crombé uitlachen en meer van dat goeds. Maar dé hoofdreden van De Grote Afwezigheid is dat ik mij aan het verdiepen was in de animatiewereld. Dankzij collega Wendy kan ik vanaf vandaag aan de slag als animatieblogster bij Animatieblog. Dat maakt mij en collega Wendy dus twee keer collega’s! Ha! Dus, lieve lezers, rep allen uw welgevormd achterste naar daar en ontdek wat voor fijns er allemaal zit aan te komen op animatiegebied. En moest dat nog geen reden genoeg zijn om verder te klikken, dan is er nog dit: u kan mijn volledige naam ontdekken! En een gephotoshopte foto van luipaard zien! En mij dus geweldig hard beginnen stalken! Fijn toch, niet?
Tijdens het spelen van een potje (grotendeels ranzige woorden)-scrabble vormde het lief bovengenoemd woord. Nahoer. Gevonden in het grote scrabble woordenboek editie 2007. Nahoer dus. De eeuwige denker in mij (hum, kuch, hum) begon zich meteen af te vragen wat een nahoer dan wel niet was. Een hoer voor na de seks? Een beetje zoals een nagerecht na het eten? Of een enigzins dialecte uitspraak voor het onmiddelijk nodighebben van een prostituee? Iets als Nu! Hoer! (wat in het Putse dialect meer klinkt als Na! Hoer!) ?
Niets blijkt echter minder waar. Een nahoer blijkt een schaap te zijn. Meer nog, Google wist mij te vertellen dat een nahoer een blauwschaap is. En dat doet die eeuwige denker in mij weer gniffelen. Blauw. Schaap.?
Watch and be amazed:
Zo af en toe wordt het me weer eens geweldig duidelijk van wie ik mijn overdosis verbeeldingskracht geërfd heb. Ergens in de loop van de avond belde de tante met de mededeling dat de processierups zijn intrek genomen had in haar eik. Luttele seconden nadat de telefoon weer neergelegd was vond zich volgend gesprek plaats.
Ik: seg mamaaaaaaa?
De mama: ja?
Ik: *gniffel* ewel eh, de processierups, weet ge waar dat mij aan doet denken?
De mama: Aan van die rupsen in een lang wit kleed met een paternoster en een groot kruis?
Ik: *hap verbaasd naar adem*. Ja, inderdaad! Hoe weet gij dat ik daar aan moest denken?
De mama: Omdat ik net hetzelfde dacht…
Ik: *gniffel*
De mama en ik, wij hebben duidelijk dezelfde vreemde hersenkronkel.
Net gelezen op de Story-site: Het leven zoals het is: de scheiding van Jo Vally. Een volledige reportage over het leven van Jo Vally, na de scheiding. (en ik quote eventjes)
In de reportage zitten beelden van Jo die voor het eerst in zijn leven alleen naar de supermarkt trekt, maar toont ook hoe Jo, die niet alleen kan zijn, toch alleen in zijn bed moet kruipen. Beklijvende televisie, zo veel is zeker!
Euhm, nog iemand die spontaan ” WADDEFOK ” dacht? Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik het ergst vind… Een vijftiger (ofzo) die nog nooit in de supermarkt geweest is, of het feit dat er een volledige reportage gemaakt wordt over een vijftiger die nog nooit in een supermarkt geweest is. Ach ja, ‘t gaat ongetwijfeld goed scoren, want mensen zijn nu eenmaal voyeurs. Maar toch, what’s next? Een beklijvende reportage over de muggenbeet op de rechterhand van ene blogster genaamd luipaard? Een in-depht interview met de mug? ‘t is maar een idee …
Net ontdekt, en meteen gebombardeerd tot mijn ‘ik zit in een dipje en ik wil er zo snel mogelijk weer uit’ liedje:
De boeren en vrachtwagenchauffeurs gaan staken. Massale wegblokkades , gigantische verkeersopstoppingen en meer van dat moois werden gisteren in elke krant en in elk nieuwsbericht voorspeld. Blijf weg uit het Brusselse! Neem het openbaar vervoer! schreeuwden alle krantenkoppen.
Koppig als ik ben nam ik vanochtend op mijn gewoonlijke uur (6.50) de auto naar het Zaventemse. Met een bang hart en een boekje voor onderweg (je weet nooit waar en wanneer ze de weg volledig zouden dichtgooien) vertrok ik. Ik ben nog nooit zo vroeg op mijn werk geweest. Chaos my ass.
Ik heb het wel met persoonlijkheidstestjes, vooral als ze niet langer dan 5 minuten duren. Onderstaande is er zo eentje. Blijkbaar ben ik een Laid-back-doer. En u, wat voor type bent u?
Pinkers, knipperlichten of hoe u het ook wil noemen zijn niet optioneel. U gebruikt ze best wanneer u een andere chauffeur die zich op het rijvak naast u bevindt wil tonen dat u wenst in te voegen. Gewoon zonder boeh of bah de pas afsnijden is not the way to go. Dankuwel.
Grappig om te zien hoe in de luipaard-zoektermen van gisteren mijn naam netjes zij aan zijn staat met:
Geiten sex
Mja. Grappig dus. Ofzo.
